کلامیدیا یکی از انواع عفونت های مقاربتی است که در اثر یک باکتری به نام کلامیدیا تراکوماتیس به وجود می‌آید. این بیماری، شایع ترین عفونت مقاربتی گزارش شده و از طریق رابطه‌ی واژنی، مقعدی یا دهانی منتقل می‌شود.

کلامیدیا هم در زنان و هم در بین مردان رخ می‌دهد و بیشتر در افرادی که در آغاز جوانی و از نظر جنسی فعال هستند اتفاق می‌افتد اما اخیرا در بین افراد مسن تر هم شایع شده. اکثر افرادی که مبتلا به کلامیدیا هستند هیچ علامتی ندارند ولی برخی دیگر هنگام دفع ادرار یا برقراری رابطه دچار درد می شوند و یا مایعات غیرعادی از آلت تناسلی آن ها خارج می‌شود.

علل کلامیدیا

کلامیدیا در اثر یک نوع با کتری به نام کلامیدیا تراکوماتیس به وجود می‌آید و یک عفونت مقاربتی است یعنی در اثر برقراری رابطه ی جنسی محافظت نشده مبتلا به آن می شوید. اگر در دوران بارداری مبتلا به کلامیدیا باشید، امکان سرایت این بیماری حین زایمان به نوزاد وجود دارد.

کلامیدیا در اثر برقراری رابطه ی جنسی محافظت نشده منتقل می شود.

عوامل پرخطر

هر فردی که از نظر جنسی فعال باشد در معرض خطر ابتلا به این بیماری وجود دارد اما احتمال بروز آن در برخی از افراد بیشتر است:

  • کسانی که سکس پرخطر دارند
  • کسانی که چند شریک جنسی دارند
  • افرادی که در آغاز بزرگسالی هستند
  • کسانی که سابقه ی عفونت مقاربتی دارند

نشانه ها و علائم کلامیدیا

ممکن است درصورت ابتلا به کلامیدیا، هیچ علامتی نداشته باشید. علائم این بیماری، در صورت بروز، در بین زنان و مردان کمی متفاوت است.

مردانی که دچار کلامیدیا می شوند، حالت های زیر را تجربه می‌کنند:

  • درد و احساس ناراحتی هنگام دفع ادرار
  • خارج شدن مایعات از آلت تناسلی
  • تورم و زخم شدن بیضه ها

ممکن است زنان دچار علائم زیر شوند:

  • خارج شدن مایعات غیرعادی از واژن
  • احساس درد و سوزش هنگام دفع ادرار
  • احساس درد هنگام برقراری رابطه ی جنسی
  • خون ریزی بعد از برقراری رابطه ی جنسی
  • خون ریزی بین دوره های پریودی
  • احساس درد در زیر شکم و تب.

کلامیدیا

روش های تشخیص

برای تشخیص کلامیدیا، پزشک نمونه ای از ادرار یا بافت واژن، دهانه ی رحم، آلت تناسلی مرد یا مقعد دریافت می‌کند. سپس این نمونه ها به آزمایشگاه فرستاده می‌شود تا جهت مشاهده‌ی باکتری کلامیدیا مورد بررسی قرار گیرد.

 انواع روش های درمان کلامیدیا

درصورت ابتلا به کلامیدیا، پزشک آنتی بیوتیک هایی نظیر آزیترومایسین یا داکسی سلیکلین تجویز می‌کند. توصیه می شود ظرف یک یا دو ماه دوباره آزمایش دهید تا ببینید بیماری کاملا از بین رفته است یا نه.

اگر دچار کلامیدیا شده باشید، این احتمال وجود دارد که شریک جنسی شما نیز مبتلا به این عفونت شده باشد و ممکن است بعد از تمام شدن دوره ی درمان شما، دوباره ویروس را به شما منتقل کند. توصیه می شود شریک جنسی نیز مورد آزمایش و تحت درمان قرار گیرد تا خطر بروز عوارض کاهش یابد.

عوارض جانبی

اگر کلامیدیا تحت درمان قرار نگیرد، باعث بروز مشکلات جدی در سلامت فرد می‌شود. از جمله:

بیماری التهاب لگن

این بیماری در زنانی که دچار کلامیدیا هستند رخ می‌دهد. با اثرگذاری عفونت به روی سیستم تولید مثل زنان، شامل رحم و لوله های رحم، بیماری التهاب لگن اتفاق می‌افتد. در نتیجه فرد دچار تب و احساس درد در ناحیه ی لگن می‌شود. در موارد شدید، این بیماری باعث بروز آسیب های دائمی شده و مشکلاتی در باروری یا ناتوانی در باردار شدن (ناباروری) ایجاد می‌کند. هر چه بیشتر دچار کلامیدیا شوید، احتمال ناباروری بالاتر می‌رود.

عفونت در نوزادان

اگر زن بارداری مبتلا به کلامیدیا شود، احتمال سرایت عفونت به نوزاد هنگام وضع حمل وجود دارد. در این صورت، نوزاد دچار عفونت چشم (ورم ملتحمه) یا عفونت ریه (ذات الریه) می‌شود.

اپیدیدیم

کلامیدیا در مردان باعث تورم اپیدیدیم می‌شود. اپیدیدیم لوله ای است که کنار هر بیضه قرار دارد. به این وضعیت، اپیدیدیمیت گفته می‌شود که باعث بروز درد و تورم در کیسه ی بیضه می‌شود.

عفونت غده ی پروستات

ممکن است عفونت کلامیدیا در مردان به غده ی پروستات نیز سرایت پیدا کند. این غده بخشی از سیستم تولید مثل در مردان است. عفونت باعث ایجاد تب و لرز، احساس درد هنگام دفع ادرار یا احساس درد هنگام برقراری رابطه ی جنسی و بعد از آن می‌شود.

آرتروز انفعالی

در صورت ابتلا به کلامیدیا، احتمال بروز وضعیتی به نام آرتروز انفعالی، که گاهی به آن سندرم رایتر هم گفته می‌شود، بالا می‌رود. علامت های آن شامل درد و تورم مفاصل می‌شود. به مرور زمان این وضعیت بهتر می‌شود و بعید است که آسیب جدی به مفاصل وارد شود.

(سندرم رایتر: یک نوع بیماری خود ایمنی است که باعث تورم و احساس درد در مفاصل، احساس درد هنگام دفع ادرار و قرمزی چشم می شود.)

(مفصل: سطح یا بافتی که دو استخوان را به یکدیگر متصل می کند.)

پیش بینی

در اکثر موارد می توان این عفونت را با مصرف آنتی بیوتیک به طور موفقیت آمیز درمان نمود.

درمان کلامیدیا

پیشگیری از کلامیدیا

با برقراری رابطه ی جنسی محافظت شده، یعنی استفاده از بازدارنده هایی مانند کاندوم حین برقراری سکس، می توان از بروز کلامیدیا پیشگیری کرد. از آن جایی که برخی از افراد مبتلا به کلامیدیا هیچ علامتی ندارند، اگر در معرض خطر کلامیدیا قرار دارید، حتما به صورت منظم مورد آزمایش قرار گیرید تا از انتقال عفونت به دیگران جلوگیری شود. برای جلوگیری از سرایت کلامیدیا به نوزاد هنگام وضع حمل، پزشکان توصیه می کنند تا زنان باردار مورد آزمایش قرار گیرند.