رابطه جنسی بی خطر چطور از شما در برابر بیماری های مقاربتی محافظت می کند؟

به عفونت هایی که حین فعالیت های جنسی از یک فرد به دیگری منتقل می شود، بیماری های مقاربتی گفته می شود. هرکس که رابطه جنسی دهانی، مقعدی یا واژنی داشته باشد یا با فرد دیگر تماس پوستی برقرار کند، در معرض بیماری های مقاربتی قرار می گیرد. رابطه جنسی بی خطر به معنی برداشتن گامی در جهت مراقبت از خود و شریکتان دربرابر بیماری های مقاربتی (جنسی) است.

روش های مختلفی برای داشتن رابطه جنسی ایمن وجود دارد. یکی از بهترین روش ها استفاده از بازدارنده ها مانند کاندوم مردانه، کاندوم زنانه و یا کاندوم دهانی هنگام سکس دهانی،مقعدی یا واژنی است. بازدارنده بخش هایی از قسمت تناسلی را می پوشاند به طوری که شما و شریکتان از تماس پوستی و ترشحات،که هر دو ناقل بیماری های مقاربتی هستند، در امان می مانید.

آزمایش بیماری های مقاربتی نیز بخش دیگری از رابطه جنسی بی خطر است حتی اگر همیشه از کاندوم استفاده کنید یا احساس سالم بودن داشته باشید. اکثر افرادی که مبتلا به بیماری های مقاربتی هستند علامتی ندارند و نمی دانند که مبتلا شده اند به همین دلیل به سادگی باعث انتقال عفونت می شوند. بنابراین تنها راه برای مطمئن شدن از ابتلا به بیماری های مقاربتی این است که آزمایش دهید و معاینه شوید.

از این طریق شما می توانید در صورت مبتلا بودن به بیماری مقاربتی، درمان مناسب برای سالم ماندن را دریافت و از انتقال این بیماری به دیگران جلوگیری کنید.

انجام فعالیت های جنسی که باعث شیوع بیماری های مقاربتی نمی شود مانند آمیزش جنسی یا خودارضایی مشترک (خودارضایی به همراه یکدیگر) روشی است که با آن می توان بدون خطر به لذت جنسی رسید و با فرد دیگر احساس نزدیکی کرد. اما اگر می خواهید لباس نداشته باشید و یکدیگر را لمس کنید یا هرنوع رابطه ی جنسی برقرار کنید، روش امن استفاده از بازدارنده است.

راه دیگر برای بی خطر نمودن رابطه جنسی این است که از نوشیدن زیاد الکل یا مصرف مواد بپرهیزید. ممکن است با مست شدن اهمیت رابطه بی خطر از یادتان برود و به صورت تصادفی تصمیماتی بگیرید که احتمال ایجاد بیماری مقاربتی را بالا ببرد. به علاوه اگر مست یا نئشه باشید، استفاده ی درست کاندوم و توجه به سایر موارد دشوار می شود.

تنها راه اطمینان از این که هرگز مبتلا به بیماری مقاربتی نمی شوید این است که هیچ گونه تماس جنسی با کسی برقرار نکنید اما این روش برای اکثریت پاسخگو نیست. بیشتر ما طی دوره ای از زندگی با فرد دیگر از نظر جنسی احساس نزدیکی و صمیمیت می کنیم. پس اگر قصد دارید رابطه ی جنسی برقرار کنید، بهترین راه برای پیشگیری از انتقال یا دریافت بیماری مقاربتی این است که رابطه جنسی بی خطر داشته باشید.

رابطه جنسی بی خطر

چطور مبتلا به بیماری های مقاربتی می شوید؟

بیماری های مقاربتی معمولا از طریق سکس دهانی، مقعدی یا واژنی از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. این بیماری ها انواع مختلفی دارند. برخی از آن ها در ترشحات بدن مانند منی، ترشحات واژن و خون حمل می شود. برخی دیگر از طریق تماس پوستی با ناحیه ی آلوده منتقل می شود. استفاده از بازدارنده هایی مانند کاندوم مانع از تماس با ترشحات و پوست هنگام آمیزش جنسی می شود. بنابراین اگر از کاندوم استفاده نکنید، احتمال ابتلا به بیماری های مقاربتی افزایش پیدا می کند.

تمام بیماری های مقاربتی دستگاه تناسلی را مورد عفونت قرار می دهند. خطر ابتلا به موارد زیر از طریق رابطه جنسی مقعدی و واژنی بدون استفاده از کاندوم بالاست:

برخی از بیماری های مقاربتی روی لب، دهان یا گلو نیز تاثیر می گذارد. رابطه جنسی دهانی بدون استفاده از کاندوم خطرات زیر را به دنبال دارد:

  • تبخال تناسلی
  • سیفیلیس
  • سوزاک
  • زگیل تناسلی (HPV)
  • هپاتیت ب

برخی از بیماری های مقاربتی بدون انتقال ترشح و تنها از طریق تماس پوستی منتقل می شوند. تماس پوستی آلت های تناسلی، باعث انتقال موارد زیر می شود:

  • تبخال تناسلی
  • ویروس پاپیلوم انسانی
  • شپش موی تناسلی
  • گال

کاندوم

آیا بعضی از زابطه های جنسی امن تر هستند؟

بله. حتی چند روش کاملا بدون خطر برای لذت جنسی و احساس نزدیکی با فرد دیگر وجود دارد. از جمله خودارضایی و مالیدن یکدیگر با لباس.

فعالیت های کم خطر شامل بوسیدن، لمس آلت تناسلی شریک خود با دست، استفاده از اسباب بازی مخصوص با شریک جنسی، مالیدن از روی لباس و سکس دهانی می شود. اما امکان انتقال بیماری های مقاربتی با این روش ها نیز وجود دارد بنابراین استفاده از کاندوم و دنتال دم (کاندوم دهانی) برای پرهیز از تماس پوستی و ترشحات، به سالم ماندن شما کمک می کند.

رابطه جنسی مقعدی یا واژنی بدون کاندوم بسیار خطرناک است. از این طریق می توان مبتلا به هرگونه بیماری مقاربتی شد. بهترین روش برای محافظت از خود هنگام آمیزش مقعدی یا واژنی این است که  از کاندوم استفاده کنید. همینطور استفاده از روغن روان سازی به همراه کاندوم، به خصوص درمورد آمیزش مقعدی، باعث می شود که رابطه ی جنسی امن تر باشد.

سکس دهانی درمورد ویروس اچ آی وی از آمیزش مقعدی و واژنی بسیار بی خطرتر است. اما عفونت های دیگر مانند هرپس، سیفیلیس، هپاتیت ب، سوزاک و ویروس پاپیلوم انسانی طی سکس دهانی منتقل می شوند. بنابراین، صرف نظر از نوع رابطه ی جنسی، برای امن تر بودن آمیزش از کاندوم یا دم استفاده کنید.

درصورت ابتلا به بیماری های مقاربتی،چطور می توان رابطه جنسی بی خطرتر داشت؟

اگر متوجه شدید که مبتلا به بیماری مقاربتی هستید، باید بدانید چطور می توانید رابطه جنسی بی خطر داشته باشید تا از انتقال آن به دیگران جلوگیری کنید. خوشبختانه، بسیاری از بیماری های مقاربتی را می توان با دارو درمان کرد. بنابراین به محض تمام شدن درمان، دیگر نیاز نیست نگران انتقال بیماری مقاربتی به دیگران باشید.

و با این که برخی از بیماری های مقاربتی قابل درمان نیست، راه هایی برای مقابله با علائم و جلوگیری از انتقال بیماری به افرادی که با آن ها رابطه دارید وجود دارد. بسته به نوع بیماری مقاربتی، راه هایی برای محافظت از شریکتان وجود دارد. در این جا فهرست کوچکی آمده است:

  • همیشه، چه مبتلا به بیماری مقاربتی باشید یا نه، هنگام آمیزش مقعدی، واژنی یا دهانی از کاندوم یا دنتال دم (کاندوم دهانی) استفاده کنید.
  • اگر علائم بیماری مقاربتی دارید (مثل زگیل یا جای زخم اطراف ناحیه ی تناسلی،ترشحات عجیب از آلت مردان، واژن یا مقعد یا خارش، درد، احساس ناراحتی و یا تورم در واژن، آلت مردان، فرج یا مقعد)، اصلا رابطه ی جنسی برقرار نکنید.
  • به پزشک یا پرستار مراجعه کنید تا هرچه زودتر به درمان بیماری مقاربتی بپردازند.
  • اگر مبتلا به بیماری مقاربتی قابل درمان (مانند سوزاک، کلامیدیا یا سیفیلیس) هستید، حتی درصورت رفع علائم، داروها را طبق تجویز پزشک مصرف کنید. تا زمانی که دوره ی درمان کامل نشود، عفونت در بدن می ماند. شریک شما هم باید به صورت همزمان درمان شود. تا زمانی که دوره ی درمان هردوی شما کامل نشده و پزشک یا پرستار تایید نکرده اند، رابطه ی جنسی برقرار نکنید.
  • اگر مبتلا به نوعی از بیماری مقاربتی هستید که درمان نمی شود (مانند اچ آی وی یا هرپس)، با پزشک درمورد داروهایی که خطر شیوع بیماری به دیگران را کاهش می دهد، صحبت کنید. بسته به نوع و محل بروز بیماری مقاربتی، ممکن است لازم باشد حین رابطه جنسی دهانی، مقعدی و یا واژنی به کاندوم نیاز داشته باشید.

همیشه قبل از برقراری رابطه ی جنسی به شریک خود بگویید که مبتلا به بیماری مقاربتی هستید تا هر دو بتوانید برنامه ی بی خطری بچینید و از شیوع بیماری جلوگیری کنید. این مکالمه به هیچ وجه آسان نیست اما اهمیت زیادی دارد.

منبع : Plannedparenthood